W ikonie krzyża Krucjaty uderza tajemnica życia trynitarnego Boga. Bóg Ojciec od wieków wypowiada się w Słowie, któremu udziela swojej istoty, rodzi niejako w ten sposób Syna - Drugą Osobę Bożą, który jest Słowem wypowiedzianym przez Ojca i jednocześnie odpowiedzią na to Słowo; oddaje się Ojcu w miłości. Owocem wzajemnego oddania się Ojca i Syna jest Duch Święty - uosobiona miłość Ojca i Syna, wzajemne przyjęcie tej miłości. Pomiędzy Osobami Trójcy Świętej trwa nieustanny dialog, polegający na wzajemnym oddawaniu się sobie. Bóg posiada siebie w dawaniu siebie. Bóg daje siebie człowiekowi w Jezusie Chrystusie - w Nim objawia całkowicie swoją miłość, która osiąga szczyt w śmierci krzyżowej Syna Bożego (por. J 3, 16).
Podobnie człowiek jest wezwany do wejścia w dialog z Bogiem i z ludźmi. Dla członków Krucjaty najgłębszą treścią tego dialogu jest bezinteresowna miłość złożona w ofierze na rzecz wyzwolenia braci uzależnionych, w darze abstynencji, modlitwy i jałmużny.

Duch Święty

Nad głową Chrystusa widzimy gołębicę – symbol Ducha Świętego: Jego mocą dokonało się zmartwychwstanie i odkupienie, począwszy od wcielenia Słowa Bożego poprzez Chrzest w wodach Jordanu, publiczną działalność Chrystusa, aż do zapowiedzi zesłania Pocieszyciela i jej realizacji po Wniebowstąpieniu w dniu Pięćdziesiątnicy. Tak bowiem spełniają się Słowa proroka Izajasza (Iz 61, 1): Duch Pański nade mną, ponieważ mnie namaścił.

Jezus został namaszczony Duchem Świętym, aby w Nim dokonać dzieła, które powierzył Mu Ojciec. Chrześcijanin dzięki łasce chrztu świętego ma udział w Chrystusowym namaszczeniu Duchem Świętym. Winien więc razem z Chrystusem oddać się na służbę Bogu, aby wypełnić tę cząstkę planu zbawienia, którą Bóg Ojciec dla niego przewidział. Członkowie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka czynią to włączając w doskonałą ofiarę Chrystusa swoje małe ofiary z tego, co dozwolone. Składają w duchu miłości do Chrystusa i braci ofiarę abstynencji od alkoholu.

Chrystus Sługa w dłoniach Ojca

Symbolika nawiązuje do symboliki z kaplicy Chrystusa Sługi na Kopiej Górce w Krościenku, gdzie powstawała Krucjata. Przy wejściu do niej widnieje tablica z fragmentem Listu św. Pawła do Filipian (2,5-11). Początkowe zdanie: To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie - zawiera wyraźne wezwanie do naśladowania Chrystusa Pana, który stał się sługą. Podobnie jak artysta wizualizujący idee ukazane przez Sługę Bożego ks. F. Blachnicego w wystroju kaplicy, podobnie autorka ikony krzyża KWC Jolanta Szewczyk przedstawia Chrystusa w geście oddawania się Ojcu. Choć ołtarz w kaplicy i ikona krzyża ukazują zupełnie inne wydarzenia, przedstawiają jednak tę samą prawdę. Ojciec przyjmuje oddanie się Syna zarówno u progu Jego publicznej działalności jak i u jej kresu, gdy „uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej.”(Flp 2,8).

Dłonie Boga Ojca widoczne zarówno w witrażu na Kopiej Górce, jak w ikonie krzyża obejmują Syna. Gest ten wyraźnie wskazuje na przyjęcie przez Ojca z najgłębszą miłością ofiary Syna i wypełnienie słów z Ewangelii „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. (J 3,16).

Śmierć Chrystusa jest Jego wolnym wyborem: Ja życie moje oddaję, aby je [potem] znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać (J 10, 17-18), jest zgodą na wolę Ojca. Ofiara Chrystusa dokonała się w pełnej wolności i ze względu na miłość - bez granic.

Na podstawie:

• Jerzy Papiernik - Pomoce do peregrynacji ikony krzyża
• Eleuteria 49. Stanisława Dziewit za o. Stanisławem Mańskim OFMCap